Hoofdstuk 1
Een alles vernietigende stilte heeft zijn armen om haar heen geslagen. Van diep van binnen klauwen ijzig koude handen paniekerig om zich heen. Op zoek……op zoek naar houvast. Op zoek naar een beetje warmte. Warmte als een door de zon verwarmde rots in de branding. Op zoek naar kracht…kracht om het leven en al zijn beproevingen aan te kunnen. Maar de stilte is sterker. De stilte en de eenzaamheid lijken alles op te heffen en ze lijken de wereld te hullen in een diepe zwarte deken.
De deur gaat open. Plots is die alles beklemmende stilte verbroken. Een nog grotere angst maakt zich meester van haar. Dus hij was het geweest. Al die tijd. Hij en niemand anders. Maar… Waarom? Waarom had hij dit allemaal gedaan. Waarom had hij hun zoveel pijn gedaan? Haar maag draait. Het was allemaal begonnen op die dag die ze nooit zou vergeten
…………………………………………………………………………………………………………
Ze draait zijn nummer. ‘Met Carl, weet je wel hoe laat het is Mik. Wat is er aan de hand? Waarom bel je zo laat? “Carl?” ze hoort hoe haar stem beeft. “Carl… Het is Ellie.”
Opeens lijkt de ander aan de lijn een stuk wakkerder. Ook Carl is altijd gek geweest op Michaëla’s zusje. Niet alleen op Michaëla’s zusje. “Wat is er met Ellie?” “Ze is niet thuis gekomen. Ik maak me vreselijke zorgen Carl.” Tranen lopen over haar wangen. “Ze is met Mart weg gegaan. Je kent hem wel . Evenzo, met die zwarte BMW. Ze is nog steeds niet terug. Ze neemt haar mobiel niet op. Carl, dat is niets voor haar. Ik ben bang dat er iets aan de hand is Nu ben ik in de stad maar weet niet waar die Mart woont. Ik ben al 3 uur aan het zoeken.”
“Heb je een momentje Mik. Ik ga even kijken of ik op het bureau iemand van de nacht ploeg kan bereiken. Die willen me vast wel ff een gunst verlenen. Na 3 minuten belt hij terug. Maar het lijkt wel een eeuwigheid te duren. Ondertussen scheurt ze weer met haar auto door de stille straten van een van de achterbuurten. “Oké, Peter heeft me gematst. Hoofdstraat 23-1a, beloof je me dat je geen gekke dingen uithaalt Michaëla? Bel je me hoe het af is gelopen?” “Ja doe ik.” Michaëla hangt op. Als ze bij die Mart is dan zal ze hem leren.
……………………………………………………………………………..
“Dean . Hij heet Rian Dean.”
“Carl… Carl ben je daar nog? Ik ga nu naar de schuren. Die gozer heet Rian Dean.” “Michaëla wacht nou even, ik kom naar je toe.”
………………………………………………………………………………………………..
Een rode zee van likkende vlammen komt haar tegemoet. Een vreemde geur prikkelt haar neus. Het is of de warmte haar longen van binnenuit verschroeit. “Ellie?” schreeuwt ze. “Ellie ben je daar?” Ze baant zich een weg tussen het vuur en de ingestorte balken van de zolder door. Het vuur knettert en kraakt. Haar broek vat vlam. Paniekerig slaat ze het uit.
Dan ziet ze iets liggen. “Ellie? Is het Ellie?” Als ze dichterbij komt voelt ze hoe haar maag omdraait. Het lichaam is al grotendeels verbrand. Het is net alsof het vuur klaar met haar is en zich op de rest van de brandbare schuur heeft gestort. Van het gezicht is niet meer over dan rood en zwart geblakerde huid. De geur is zo afschrikwekkend dat ze hem zelfs door de verstikkende rook kan ruiken.
………………………………………………..
Vlak na de zuster komt Carl binnen. Het wit van zijn ogen is rood doorlopen. Zijn houding die normaal zo straalt van kracht en zelfverzekerdheid lijkt te zijn vervangen door een hoopje ellende. Zijn rug lijkt ingezakt en zijn armen hangen langs zijn lichaam. “Mik?” zijn stem beeft en zijn lichaam trilt. “Ellie…… Ellie is dood, Mik.” Hij zakt neer op de stoel naast het bed en pakt haar hand vast. Zijn hand is koud. “Mik, het was geen ongeluk zeggen ze. Ze is vermoord. Doodgeslagen met bruut geweld. Vervolgens is de schuur in de brand gestoken.” “Maar wie?”stamelt ze. “Ze weten het niet. Niemand niet.
…………………………………………………………………………………………
Ben je nieuwschierig geworden?
Kijk dan op www.leesvooraltijd.hyves.nl
of op www.freemusketeers.nl bij de nieuwe boeken.
